Flip Kowlier

In De Standaard schrijft Peter Vantyghem dit over het concert in Kortrijk;

"Flip Kowlier is niet enkel de mens, zanger en songschrijver Filip Cauwelier. De naam dekt ook een excellente vierkoppige band, de huisproducer Wouter Van Belle, en op de jongste plaat een strijkensemble en een brassband. Allemaal waren ze aanwezig in de schouwburg van Kortrijk, voor een eenmalig concert dat gecapteerd werd voor een Canvas-uitzending. Gelukkig maar: zo zullen veel meer mensen zien hoe een artiest boven zichzelf kan uitgroeien als zijn omgeving hem uitdaagt.

De zanger kwam op met niets dan zijn gitaar en serveerde drie kleine liedjes, als om te laten horen wie hij is. ‘Ocharme ik’ liet in zijn eenvoud de hele essentie van het eenzame Kowlier-universum horen: de hoop op geluk gaat gepaard met twijfels.

Het concert bouwde zichzelf mooi op van klein naar groot. Met de muzikanten erbij kregen de songs kleur, en schitterde het gevarieerde stijlenpalet. ‘Meiske’ en ‘Angelo en Angélique’ klonken beter dan we de songs ooit hoorden. In ‘Geef mie een glas’, een van zijn bodemloos eenzame liedjes, wekte Filip Cauwelier de gloed op van de oude Johnny Cash.

Orkest

Na de pauze volgde de hoofdschotel. Andrew Powell, de Britse arrangeur die de debuutalbums van Kate Bush en Cockney Rebel op zijn actief heeft staan, dirigeerde een orkest van strijkers en blazers, dat het uitstekende album Cirque van begin tot einde uitvoerde.

Flip Kowlier nam uit nervositeit zowaar een valse start, maar herbegon gewoon grijnzend. Het is veelbetekenend. Door liedjes te maken heeft hij zichzelf beter leren kennen, door veel te zingen kan hij om met zijn beperktheden. Natuurlijk is zo’n orkest een anachronisme, want je kan de harmonie met minder muzikanten opwekken en het is vast te duur om breed mee te gaan toeren. Maar wat in Kortrijk te horen was, voegde subtiliteit, concentratie en diepgang toe. Het was alsof dat hele album openbloeide in 3D.

Sommige songs kregen een nieuw leven. In ‘Directeur’ werd meteen duidelijk dat gitarist Lazy Horse het gevecht met die symfonische meerderheid met verve zou aangaan. ‘Jinzame vinten (eenzame mannen)’ glorieerde op een strakke groove die gespeeld werd op de cello’s en versierd werd met een scheurende sax. Een topper was de smartlap ‘Mario’, dat stukken beter uitdraaide dan op de plaatversie. En ook ‘Feit’ trok ieders aandacht. Een staande ovatie volgde. Kowlier liet in Kortrijk horen dat de twijfels dan wel een thema, maar geen motor meer hoeven te zijn.

Flip Kowlier, gezien in de Kortrijkse Schouwburg op 21 september. ¨¨¨¨è"

Lees meer op de Facebook Kowlier Klub